maranatha.jpg
Start Szkoła Sobotnia Duch Święty Życie w Duchu Świętym
Życie w Duchu Świętym Drukuj Email
wtorek, 27 listopada 2007 19:20

Lekcja 10 — 3 czerwca 2006

ŻYCIE W DUCHU ŚWIĘTYM
     
STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: Jan 3, 3-6. 15-17; Rzym. 8, 6-11; Gal. 5,16-25; Efez. 1,6.7; Kol. 2,6.

TEKST PAMIĘCIOWY: „Duch ożywia. Ciało nic nie pomaga. Słowa, które powiedziałem do was, są duchem i żywotem” (Jan 6, 63).
     
MYŚL PRZEWODNIA: Duch Święty pomaga nam przyjąć Jezusa do naszego serca, a więc zmienia nasze życie. Daje nam możliwość doświadczenia ogromnej mocy Bożej — przejścia z ciemności do światłości.
     
     
     
    „Duch Święty został zesłany, aby nas żywić i bez Niego ofiara Chrystusa nie nabrałaby tak wielkiego znaczenia. Potęga zła wzrastała przez wiele pokoleń, a poddanie się ludzi tej szatańskiej sile było czymś zdumiewającym. Jedynie przez działanie Boskiej Trójcy grzech mógł zostać pokonany. To właśnie Duch Święty sprawia, że dokonania Zbawcy odnoszą skutek. To dzięki Jego działaniu odnawia się nasz duch. Za pomocą Ducha Świętego wierząca osoba partycypuje w boskiej naturze” (E. G. White, Życie Jezusa, s. 483).
     Czyż nie jest to wspaniałe? Jest to silne i wyraźne objawienie ożywiającego działania Ducha Świętego. Powinniśmy zawsze pamiętać, że tak, jak Jezus nie wymuszał nic na nikim, w taki sam sposób postępuje i Duch Święty. Od nas zależy podjęcie codziennej decyzji współpracy z Nim. On zawsze chce wyjść nam naprzeciw.     
    
NIEDZIELA — 28 maja
Zbawienie i Duch Święty


     Mówiliśmy o prowadzeniu nas przez Ducha Świętego do prawdy, do Jezusa, który powiedział o Sobie: „Ja jestem... prawdą” (Jan 14,6). Prawda w Jezusie nie polega tylko na tym, iż jest On Bogiem, czy na tym, że został człowiekiem, czy też żył bezgrzesznym życiem — wszystko to jest prawdą. Istota prawdy polega jednak na tym, że Jezus zmarł jako ofiara za grzechy świata. Wszystko, co dotyczy naszego Zbawcy w końcu prowadzi do kulminacyjnego momentu, którym była Jego zastępcza śmierć na rzecz człowieczeństwa. Każda nauka teologiczna, która zaniedbuje, bądź nie docenia tego zagadnienia, jest sprzeczna z działaniem Ducha Świętego, prowadzącego nas do „wszelkiej prawdy” (Jan 16,13), której sednem jest ukrzyżowany Chrystus (I Kor. 2,2).
     
    Przeczytaj następujące wersety i napisz, co one mówią nam o fundamencie zbawienia.
    
Jan 3, 15-17     

    

Rzym. 3, 22-24     

    

Efez. 1,6.7     

    
     
     Dla nas, jako chrześcijan, akceptacja nas przez Boga i nadzieja, jaką posiadamy, nie pochodzą z niczego, co możemy uczynić; nie z uczynków naszej własnej sprawiedliwości, ani także nawet z owocu Ducha Świętego, lecz jedynie ze sprawiedliwości Jezusa, którą możemy otrzymać przez wiarę. Tylko to jest naszym zabezpieczeniem, gwarancją, jedynym pewnym fundamentem, na którym możemy z ufnością polegać. Została nam dana dzięki zasługom Jezusa, za darmo, dzięki Bożej łasce, która jest Jego bezcennym dobrodziejstwem wobec nas, zbłąkanych grzeszników, nie potępia nas (Rzym. 8,1) zarówno teraz, jak i na sądzie. Co więc może dorównać Duchowi Świętemu, który objawia nam całą prawdę?
     
    Czy masz wątpliwości co do pewności zbawienia? Pomódl się o studium dzisiejszej lekcji. Znajdź w Biblii obietnice dla siebie. Poproś, aby Duch Święty pomógł tobie ufać tylko zasługom Jezusa, jako podstawie twojego zbawienia.   
     
    
PONIEDZIAŁEK — 29 maja
Śmierć własnego ja  Duch Święty w nas


     Nie ma wątpliwości, iż Duch Święty będzie prowadził nas do prawdy o Jezusie. Jego praca nie kończy się jednak na tym etapie, ale dopiero się zaczyna. Prowadzenie nas do Jezusa, wskazywanie na drogę zbawienia, to pierwszy przystanek w działaniu Ducha Świętego. Ponieważ Duch Święty prowadząc nas do Jezusa również działa w nas, przemieniając nas w taki sposób, iż zbawienie, którego dokonał Jezus przejawia się w naszym życiu. Chrystus, który zmarł za nas, teraz jest Chrystusem, który żyje w nas.
      Oczywiście jedynie dzięki Duchowi Świętemu, Jezus może zamieszkać w ludziach. Duch Święty przenika nasze umysły, On też przejawia działanie Boże w ludziach. Bez Niego nasza wiedza o śmierci Jezusa nie miałaby zbawczej siły, ponieważ nigdy nie byłaby w stanie zmienić życia, co jest bardzo ważną kwestią dla wszystkich chrześcijan.
     
    Przeczytaj Rzym. 8, 6-11. Swoimi słowami napisz, o czym mówią te wersety? W jaki sposób pomagają zrozumieć działanie Ducha Świętego w życiu każdego naśladowcy Chrystusa?
         
     
     Zwróć uwagę na to, jak ważną rolę przypisuje Paweł działaniu w nas Ducha Świętego. Będąc wielkim głosicielem zbawienia przez wiarę, Paweł w powyższych wersetach wyraźnie podkreśla ważność uświęconego życia i posłuszeństwa. Nie ma tu żadnej sprzeczności: jeżeli żyjemy według grzechu, umrzemy; jeżeli Duch Święty nie ma wpływu na nas, nie należymy do Chrystusa. Trudno wyobrazić sobie bardziej przejrzystą wypowiedź.
     Zgodnie z tym, co pisze Paweł, powinniśmy umrzeć dla grzechu. Innymi słowy oznacza to, że nasze cielesne pragnienia nie mogą dominować nad nami. Ten sam Duch, który wzbudził Jezusa z martwych, dzisiaj działa w nas sprawiając, że umieramy dla grzechu, aby żyć w sprawiedliwości. Apostoł nie głosi tu jedynie teorii, to jest rzeczywistość zbawienia w życiu każdej wierzącej osoby.
     
    W jaki sposób osobiście doświadczyłeś „śmierci” w Chrystusie? Czy zdarzyło się to tylko jeden raz, czy też powtarza się codziennie jako pewien proces? Jak się ma twoja odpowiedź do codziennej walki, która jest częścią chrześcijańskiego życia?
      
    
WTOREK — 30 maja
Duch Święty i życie


     We wczorajszej lekcji zobaczyliśmy, jak Paweł zdecydowanie przedstawia powiązanie działania Ducha z naszym życiem, w przeciwieństwie do grzechu i śmierci. Ta kwestia nie raz pojawia się w jego pismach. Widocznie jest w tym coś, co apostoł uważał za bardzo istotne. My, którzy kiedyś byliśmy martwi w grzechu (Efez. 2,1), teraz przez Ducha Świętego ożyliśmy w Bogu (Rzym. 6,11). Co za radykalna zmiana!
     
    Przeczytaj Gal. 5,16-25. Zwróć uwagę na kontrast, jaki tutaj jest przedstawiony między „uczynkami ciała” (w. 19) a „owocem Ducha” (w.22). Gdybyś mógł podsumować te wszystkie teksty w jednym zdaniu, co byś napisał?
         
     
     Jak widać, Paweł bardzo przejrzyście przedstawia sprawę: jeżeli będziecie postępować według ciała, umrzecie i będziecie straceni. Nie ma tu nic trudnego do zrozumienia: Duch ożywia, uczynki ciała uśmiercają.
     Interesujące jest jego przeciwstawienie „uczynków ciała” „owocom Ducha”. Być może Paweł chciał ukazać, jakie konsekwencje przynosi grzech. Innymi słowy, grzech jest tym, co my czasami czynimy, z jego powodu cierpimy, w rezultacie ponosimy jego konsekwencje. W przeciwieństwie do grzechu zaś, owoc Ducha jest naturalną zmianą w osobie, którą kieruje Duch Święty.
    
    Jak powinniśmy rozumieć te dwa wyrażenia: „nie jesteście pod zakonem” (w. 18) i „takim nie ma zakonu” (w. 23) w kontekście obu powyższych tekstów?

     
     
    Na pewno Pawłowi nie chodziło o zaniechanie przestrzegania prawa Bożego. Byłoby to wielkim zaprzeczeniem nie tylko tego, co pisał w innych listach, lecz także wobec całej nauki Nowego Testamentu. Wydaje się, jakby chciał udowodnić, że przejawy owoców Ducha Świętego świadczą o posłuszeństwie prawu, a ci, którzy go przestrzegają, nie zostaną potępieni przez prawo. Owoce Ducha są wyrazem przykazań, podobnie jak uczynki ciała świadczą o przekroczeniu tego prawa. Galacjanie ponownie wpadli w legalizm i dlatego Paweł pragnął pokazać im coś więcej niż martwe uczynki, które nie są wstanie zbawiać. Daleki od znieważenia zakonu, apostoł chciał, aby ich życie polegało na Duchu, by wyrażało się to w posłuszeństwie prawu.
    
    
ŚRODA — 31 maja
Narodzeni z Ducha


    Przeczytaj Jan 3,3— 6. Co miał na uwadze Jezus, przedstawiając różnicę pomiędzy urodzonym z ciała a urodzonym z Ducha?
        
    
    Wszyscy jesteśmy urodzeni w ciele. Dopóki nie „urodzimy się na nowo” z Ducha Świętego, pozostaniemy w grzechu i czeka na nas śmierć.
    Naszą jedyną nadzieją jest nowonarodzenie, ożywienie i udział w boskiej naturze. Boska natura jest przekazywana Duchem Świętym przez Słowo Boże. Dlatego duchowa odnowa nie oznacza podniesienia naszego zwykłego życia na wyższy poziom, lecz raczej dana jest nam, którzy umarliśmy „przez upadki i grzechy” swoje (Efez. 2,1). To wszystko odbywa się dzięki mocy działania Ducha Świętego w naszym życiu (patrz: Tyt. 3,5). Nowonarodzenie nie jest końcem doświadczenia zbawienia. Jest to dopiero początek. Nowonarodzenie powinno być naszym doświadczeniem każdego dnia. Nie polega ono na naszym narodzeniu się na nowo, aby potem szczęśliwie kroczyć do Królestwa Bożego.
    
    Przeczytaj Kol. 2,6. Co te wersety mówią o przeżyciu nowonarodzenia?
         
    
    Życie nowonarodzonej osoby polega na wyzbyciu się swojego „ja” (Łuk. 9,23), poświęceniu się (Rzym. 12,1), podporządkowaniu grzesznych pragnień (Rzym. 6,19). Ponieważ nie jesteśmy w stanie dokonać tych wszystkich rzeczy, działający w nas Duch Święty doprowadzi nas do momentu, w którym staniemy przed wyborem poddania się Jemu w przeciwieństwie do grzesznych skłonności. Kiedyś podjęta decyzja sprawi, że otrzymamy moc Ducha Świętego uzdalniającą nas do posłuszeństwa. W końcu, wszystko zależy od prawidłowego wykorzystania naszej woli. Wybór należy do nas.
    
    Zastanów się nad swobodą swojego wyboru w czasie pokusy. Uświadom sobie, że decyzja posłuszeństwa Bogu czy grzechowi należy do ciebie. Czy chcesz poddać się grzechowi, czy Duchowi Świętemu i zwyciężyć?
    
CZWARTEK — 1 czerwca
Połączenie


    Jezus przed śmiercią obiecał Swoim naśladowcom dar Ducha Świętego. Zwróć uwagę, w jaki szczególny sposób wypowiedział On te słowa (Jan 14,18): „Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was”.
    
    Biblia wyraźnie mówi o służbie wstawienniczej Jezusa w niebiańskiej świątyni (Hebr. 9, 24). Co chciał Jezus wyrazić słowami: „przyjdę do was”?
         
    
    Jezus już nie jest obecny ciałem na ziemi, lecz jest wśród nas Duchem, który teraz jest Jego przedstawicielem na ziemi. Przez zażyłość z Duchem mamy zażyłość z Chrystusem. Duch Święty sprawia żywą obecność Chrystusa w nas. Przez Ducha Świętego możemy mieć bliskie relacje z Jezusem.
    Pragniemy służyć Bogu i oczyścić się z grzechu kierując się miłością do Niego, świadomi tego, co grzech uczynił z Bożym stworzeniem. Prawdziwe życie w Duchu wymaga poddania, poświęcenia, i uśmiercenia egoizmu. Jeśli Duch zamieszka w nas, zrozumiemy to, czego dokonał Jezus dla nas. Jeśli dzień po dniu, pod wpływem Ducha Świętego, zastanowimy się nad wielką miłością Jezusa, wyrażoną w Jego śmierci na krzyżu, poczujemy się silniejszymi, aby spełniać wolę Ojca w swoim życiu. Uświęcenie nie oznacza tylko zaprzestania robienia złych rzeczy; polega ono na „oddzieleniu się” dla Boga, aby żyć dla Niego w wierze, przyznaniu się do swoich grzechów i poddaniu się Jemu. Warunkiem tego jest żywy związek z Chrystusem. „Możemy skończyć z wieloma złymi nawykami, lecz wciąż pozostać nie uświęconymi, bo nie mieliśmy zażyłości z Bogiem. Musimy zjednoczyć się z Chrystusem” (E. G. White, The Advent Review and Sabbath Herald, 24 stycznia, 1893).
    
    Co możesz powiedzieć z własnego religijnego doświadczenia o rzeczach, które pozwalają ci połączyć się z Jezusem? Napisz parę słów o tym, w jaki sposób to pomaga w lepszym poznaniu i utwierdzeniu w miłości do Niego. Obok tej wypowiedzi wypisz teksty biblijne, które mają związek z twoją odpowiedzią. Bądź przygotowany, by podzielić się twoją odpowiedzią w klasie.
    
PIĄTEK — 2 czerwca


    
DO DALSZEGO STUDIUM: E. G. White, Życie Jezusa, s. 114-120;142-146; 276.
    
    „Dar usprawiedliwienia jest dany człowiekowi za pośrednictwem Ducha Świętego (patrz Jan 16,8). Na tym polega różnica pomiędzy nieskutecznym usprawiedliwieniem, którego człowiek poszukuje na mocy uczynków, a efektywnym usprawiedliwieniem, które przychodzi z wiary. Z tym pierwszym Duch Święty nigdy nie miał nic wspólnego, jest to ludzki wysiłek i nie jest uzależniony od Bożej łaski” (The SDA Biblie Commentary, t. VI, s. 977).
    „Kiedy dusza się nawraca, uczy się kochać Boga: „I dam wam serce nowe, ducha nowego dam do waszego wnętrza” (Ezech.36,26). Zmiana w ludzkim sercu i przekształcenie ludzkiego charakteru to cud objawiający wiecznie żywego i działającego dla nas Zbawiciela, pragnącego ratować ludzkie dusze. Życie zgodne z Chrystusem jest wielkim cudem. Znakiem, który dziś i zawsze powinien być objawiony przy głoszeniu Słowa Bożego, jest obecność Ducha Świętego. Ta obecność powoduje, że słowo nabiera ożywiającej mocy dla tych, którzy słuchają.” (E. G. White, Życie Jezusa, s. 292).
    
    
PYTANIA DO DYSKUSJI:


1.    Razem z klasą spróbujcie odpowiedzieć na końcowe pytanie wtorkowej lekcji. Jakie znaczenie ma ogólna odpowiedź? Czego możecie się nauczyć jedni od drugich? Po krótkim podsumowaniu odpowiedz, gdzie jest klucz do prawdziwego związku z Chrystusem?

2.    Co poradziłbyś osobie, która mówi, że kocha Jezusa i chce być Jemu posłuszna, lecz wciąż powtarza te same grzechy?

3.    Omawiając działanie Ducha Świętego w nas, zawsze jest najważniejsze, aby pamiętać o tym, iż podstawą naszego zbawienia jest to, co uczynił dla nas Jezus. Jakie niebezpieczeństwo może nam zagrażać, gdy zaniedbamy tą ważną prawdę?

 


webmaster | kontakt | mapa strony | copyright © 2002-2014 by maranatha.pl