maranatha.jpg
Start Szkoła Sobotnia Księga Daniela Lekcja z historii Daniela
Lekcja z historii Daniela Drukuj Email
środa, 26 grudnia 2007 15:20

Lekcja VII — 13 listopada 2004

LEKCJA Z HISTORII DANIELA

STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: Dan. 7,1-28.

TEKST PAMIĘCIOWY: „Niechaj was nikt w żaden sposób nie zwodzi; bo nie nastanie pierwej, zanim nie przyjdzie odstępstwo i nie objawia się człowiek niegodziwości, syn zatracenia” (II Tes. 2,3).

PYTANIA PRZEWODNIE:

 

  • Co jest najistotniejsze w widzeniu z rozdz. 7. Księgi Daniela?
  • Co oznaczają cztery zwierzęta?
  • W czym tkwi siła małego rogu, który jest częścią czwartego zwierzęcia?
  • Jak usprawiedliwiał się Kościół średniowieczny ze swoich prześladowań heretyków?
  • Do czego odnosi się okres proroczy z Dan. 7,25?




Sen Daniela opisany w 7. rozdziale (dany mu około 553 r. p.n.e., w pierwszym roku współrządów Belsazara z jego ojcem Nabonidem) ma wiele wspólnego z wizją, która jest opisana w 2. rozdziale. Oto kilka potwierdzeń tego sformułowania.
1. Od czasu Nebukadnesara, kiedy Daniel otrzymał swój sen, opisany w drugim rozdziale, do czasu wizji opisanej w siódmym rozdziale, minęło około 50 lat.
2. Powtarzanie istotnych spraw jest dobrą zasadą nauczania.
3. W rozdz. Dan. 2. był podany tylko ogólny przegląd wydarzeń dotyczących przyszłości od czasów Nebukadnesara do powtórnego przyjścia Jezusa. Dan. rozdz. 7 bardziej szczegółowo przedstawia okres pomiędzy czwartym imperium a powrotem Chrystusa na ziemię.
4. W rozdz. 2. są pokazane królestwa świata z politycznego i militarnego punktu widzenia. W rozdz. 7. dołączona jest wizja o duchownej mocy, która odgrywa znaczącą rolę w wielkim boju.
Aczkolwiek rozdział 7. nawiązuje do wcześniejszych proroctw i wydarzeń, jest też znaczącym wielkim proroctwem, które objawia prawdy odnoszące się do naszych czasów.


NIEDZIELA — 7 listopada
WIDZENIE (Dan. 7,1-8)


We śnie Daniel zobaczył cztery wiatry wzburzające wielkie morze. Rezultatem tego było pojawienie się czterech wielkich dzikich zwierząt wychodzących z wody.

Jak wyjaśnić na postawie Pisma Świętego znaczenie większości symboli pojawiających się w tej wizji.

WIATRY (Jer. 25,31-33)

MORZE (Iz. 57,20; Obj. 17,15)

CZTERY ZWIERZĘTA (Dan. 7,17)

LEW (Dan. 2,38)

NIEDŹWIEDŹ (Dan. 5,28; 8,20)

PANTERA (Dan. 8,21; 11,2)


Każda książka, która opisuje dzieje starożytnego świata, potwierdza to, że po mocarstwie Babilonii była Medo-Persja, a po niej Grecja. Lecz co można powiedzieć o czwartej potędze, przerażającym i strasznym zwierzęciu? Chociaż Biblia nie podaje nam określonej nazwy, z historii wiadomo, że Grecja została podbita przez Rzym. Jest to jedyna identyfikacja czwartego zwierzęcia.

Jakie podobieństwa występują między opisem czwartego królestwa w drugim i siódmym rozdziale? (Por. Dan. 2,40 i Dan. 7,7.23).

Można powiedzieć, że dominacja na świecie przeszła z rąk Greków w ręce Rzymian po bitwie pod Pydną (168 r. p.n.e.), gdzie Rzymianie odnieśli pełne zwycięstwo nad Macedonią, która została podzielona na cztery jednostki administracyjne, odtąd rzymskie prowincje. Po zagarnięciu Macedonii Rzymianie skierowali swoje wojsko na inne państwa greckie, by nagrodzić swoich przyjaciół i ukarać wrogów. W roku 133 p.n.e. Attalus III, król Pergamonu, zapowiedział przekazanie królestwa po swojej śmierci Rzymianom. W 63 r. p.n.e. Syria i Judea zostały rzymskimi prowincjami. Kilka lat później legiony rzymskie wyruszyły na zachód, by zdobyć tereny dzisiejszej Hiszpanii, Francji i Anglii. W 30 r. p.n.e. Egipt, ostatnie z wielkich państw hellenistycznych, został przyłączony jako prowincja do Rzymu. Tym samym cały ówczesny cywilizowany świat został zjednoczony pod przywództwem Rzymu. I znowu historia potwierdza, że Bóg wiedział wcześniej, co wydarzy się na naszej planecie.


PONIEDZIAŁEK — 8 listopada
MAŁY RÓG (Dan. 7,8.23-25)


Rzymskie cesarstwo nie uległo kolejnej światowej potędze, tak jak inne wcześniejsze światowe królestwa, zostało natomiast podzielone. Od roku 330 n.e., kiedy Konstantyn przeniósł stolicę z Rzymu do Konstantynopola, był to początek długo trwającego upadku zachodniej części imperium. Stopniowo autorytet państwa zanikał. Z różnych stron cesarstwo atakowały barbarzyńskie plemiona, które podzieliły imperium na części. W 476 roku ostatni cesarz zachodniej części imperium, Romulus Augustulus, został usunięty z tronu.

Co się stało z czwartym zwierzęciem, według opisu z 7. rozdz., w. 19-20.24?


W proroczej wizji rogi nie są opisane jako coś odrębnego od zwierzęcia. Przeciwnie, są przedstawione jako kontynuacja jego aktywności. Rogi odpowiadają innej wizji — połączeniu gliny z żelazem w stopach i palcach opisanych w 2. rozdz. Księgi Daniela. To samo czwarte królestwo, które zostało podzielone na części, odpowiada działalności 10 rogów z siódmego rozdziału. Te 10 rogów reprezentują narody Europy, które wyłoniły się z Imperium Rzymskiego i zajęły wielki obszar, zachowując rzymską cywilizację.

Jaka jest szczególna charakterystyka małego rogu? Jaką moc on reprezentuje? Dan. 7,8.24.25.


Historycy twierdzą, że z ruin politycznego Rzymu wyłoniło się wielkie imperium o charakterze religijnym, które przybrało postać rzymskiego Kościoła. Rzeczywiście, gdy zachodnia część rzymskiego imperium padła pod najazdem germańskich plemion, biskup Rzymu został najważniejszą postacią na Zachodzie i wkrótce sprawował nie tylko duchową, ale i polityczną władzę.
Tym sposobem Kościół rzymski zajął miejsce światowego rzymskiego imperium, został jego kontynuatorem w innej postaci. Cesarstwo nie przestało istnieć, lecz tylko przekształciło się.

Nie można przeoczyć tego faktu, że prześladowania, których dokonywał mały róg, wywodzą się z rzymskiego imperium. Potęga Rzymu nigdy nie przestała istnieć. W kontekście wydarzeń czasów końca, dlaczego jest szczególnie ważne, aby o tym fakcie pamiętać?


WTOREK — 9 listopada
PRZEŚLADOWANIE ŚWIĘTYCH (Dan. 7,25)


Jezus ostrzegał w Mat. 24,9, że Jego naśladowcy będą prześladowani. Co jest powiedziane w Dan. rozdz. 7 o aktywności małego rogu, mocy, która wypełnia to proroctwo?

Prześladowanie chrześcijan występowało jeszcze za czasów pogańskiego rzymskiego imperium (przedstawionego jako czwarte zwierzę), lecz prześladowanie wspomniane w Księdze Daniela 7,25 jest prześladowaniem świętych przez mały róg, które miało miejsce po pogańskim okresie. Najbardziej znanym przykładem tego prześladowania jest inkwizycja. Istnienie tak zwanych heretyckich ugrupowań w średniowieczu spowodowało, że Kościół powszechny, wykorzystując świecki autorytet, stosował represje wobec tych, których uznał za heretyków. Dzisiaj wszyscy mówią o zjednoczeniu chrześcijan, nikt już nie wspomina tych okrucieństw z przeszłości, nie wspomina się liczby wymordowanych z rąk małego rogu opisanego w Dan. rozdz. 7.

Trudno zrozumieć tych ludzi, którzy, nazywając siebie naśladowcami Jezusa równocześnie torturowali i zabijali innych chrześcijan. Co może być usprawiedliwieniem dla okrutnych czynów popełnianych w imieniu Jezusa? Przyjrzyj się takiemu sposobowi myślenia wzmiankowanemu w Ewangelii Jana 16,2.

Teologiczne usprawiedliwienie dla przyszłej inkwizycji stworzył Augustyn (354-430 r. n.e.) interpretując Łuk.14,23, gdzie Jezus w przypowieści o wielkiej wieczerzy mówi: „i przymuszaj, by weszli”. Augustyn zinterpretował to w ten sposób, iż należy siłą nawracać heretyków, jeżeli nie chcą robić tego dobrowolnie.
Wielki rzymsko-katolicki teolog Tomasz z Akwinu (1224-1274) w odpowiedzi na pytanie dotyczące heretyków, rzekł: „Jeżeli fałszerze pieniędzy i inni przestępcy są skazywani na śmierć przez władzę świecką, to tym bardziej jest więcej powodów, żeby rzucić klątwę czy skazać na śmierć heretyków. Po upewnieniu się, że są przekonanymi heretykami, należy nie tylko ich ekskomunikować, ale także skazywać na śmierć. Kościół powinno cechować miłosierdzie w stosunku do błądzących i dlatego nie należy ich od razu potępiać, lecz dopiero po pierwszym i drugim napominaniu, tak jak tego nauczali apostołowie. Gdy jednak błądzący nadal upiera się przy swoich poglądach i nie ma nadziei na jego nawrócenie, mając na uwadze zbawienie innych, należy go ekskomunikować i oddzielić od Kościoła, a jeżeli to nie wystarcza, powinno się go oddać trybunałowi świeckiemu, aby przez śmierć usunąć go ze świata” (Don F. Neufeld i Julia Neuffen, Seventh-day Adventist Bible Student’s Source Book, Hagerstown 1962, s. 465).

Ten sposób myślenia jest okropny i przerażający; musi służyć nam jako ostrzeżenie. Ci, którzy myślą, że Bóg jest po ich stronie w tym, co robią, mogą też uczynić wiele zła i krzywd. Dlaczego musimy być bardzo ostrożni w swoim postępowaniu, szczególnie gdy szukamy usprawiedliwienia dla naszych działań w imieniu Bożym albo gdy wierzymy, że jest to czynione w Jego sprawie.


ŚRODA — 10 listopada
ZMIENIAJĄC CZASY I PRAWA (Dan. 7,25)


Porównaj Dan. 2,21 i Dan. 7,25. Przez jakie postępowanie mały róg pragnie posiąść władzę, która należy jedynie do Boga? Co na ten temat jest napisane w II Tes. 2,3-4?


Słowo „czasy” użyte w tym tekście w oryginale jest tym samym aramejskim słowem, co użyte w Dan. 2,21, które odnosi się do pór. Bóg jako Stworzyciel czasu może go zmieniać. W swojej zarozumiałości mały róg chce przywłaszczyć sobie ten przywilej, usiłując zmienić czas „sabatu”, jedno z przykazań Bożych, które wskazuje na Pana jako Stwórcę.

Przeczytaj następujące teksty (I Mojż. 2,1-4; II Mojż. 20,8; Iz. 40,28; 44,6-8; 45,5.6. Jakie poselstwo one nam przekazują, szczególnie w kontekście dzisiejszej lekcji?


Protestanci twierdzą, że Biblia jest jedynym źródłem wiary, jednak zachowują niedzielę jako dzień świąteczny, który został wprowadzony na mocy autorytetu Kościoła rzymskiego. Jaki był powód takiej zmiany? Z zewnątrz i wewnątrz presja Kościoła zmuszała wielu chrześcijan do radykalnego zerwania z Żydami. Konflikt między Żydami i cesarstwem sprawiał, że chrześcijanie rozwijali nową, odrębną tożsamość, co pomogło im uniknąć represji stosowanych wobec Żydów, będących pod władzą Rzymian. Judeochrześcijan, którzy upierali się przy przestrzeganiu pewnych przepisów Mojżeszowych, pchnął do zerwania wszelkich możliwych związków z Judejczykami.
Przez pierwsze cztery stulecia chrześcijanie nigdy nie łączyli soboty z niedzielą, lecz najczęściej święcili obydwa dni. O tym jest powiedziane w tak zwanych konstytucjach apostolskich: „Zachowujcie sobotę i niedzielę jako świąteczne, dlatego że pierwszy jest pomnikiem stworzenia, a drugi jest pomnikiem zmartwychwstania” (The SDA Bible Student’s Source Book, t. IX, artykuł 1414).

Zamiana soboty nie nastąpiła nagle. Powoli, małymi, lecz zdecydowanymi krokami następowało odstępstwo od prawa Bożego. Mogło to nastąpić tylko za przyzwoleniem poszczególnych osób. Gdyby większość została wierna zasadom, zmiana nigdy by nie nastąpiła. Jaka lekcja wynika z tego dla nas?


CZWARTEK — 11 listopada
CZAS PROROCKI (Dan. 7,25)


Ten okres proroczy: trzy i pół czasu, czyli trzy i pół roku, jest wspomniany również w Dan. 12,7, a także w innej formie w księdze Objawienia Jana. Wszystkie teksty podane poniżej mówią o tym samym okresie. Spójrzcie na te wersety i opiszcie czas prorocki podany w każdym z wersetów. Czego możemy się nauczyć, porównując je?
Dan. 7,25
Dan. 12,7
Obj. 11,2
Obj. 11,3
Obj. 12,6
Obj. 12,14
Obj. 13,5

Porównując podane wersety, widzimy, że rok prorocki zwiera 360 dni, a te trzy i pół roku znaczy to samo, co 1260 dni prorockich, czyli 42 miesiące. Adwentyści uważają, że jeden dzień prorocki symbolizuje rok. Istnieje kilka powodów, żeby uważać, że jeden dzień oznacza jeden rok.

1. W wizjach są ukazane symbole, co oznacza, że czasy też są przedstawione symbolicznie.

2. Ponieważ wizja obejmuje dłuższy okres czasu, dlatego też i czas tutaj wymieniony obejmuje dłuższy okres niż literalne dnie.

3. Szczególny sposób, w jaki ten okres czasu został wyrażony, również wskazuje, że musi on mieć znaczenie symboliczne, zwłaszcza, że słowo rok nigdzie nie jest tutaj użyte, co można tylko wyjaśnić stosując zasadę dzień za rok.

Praktyczny sprawdzian tej zasady z Dan. 9,24-27 wskazuje, że rzeczywiście chodzi tu o lata.

Uważnie przeczytaj Dan. rozdz. 7, a szczególnie o aktywności sprawowania władzy przez mały róg. Zauważ, że jego władza wyrosła z pogańskiego Rzymu; czwarte zwierzę (Dan. 7,7.8.19.20) będzie istniało do czasu sądu (Dan. 7,26), a sąd ten prowadzi do końca świata (Dan. 7,27).

Co ten czynnik czasu mówi nam? Dlaczego zasada „dzień za rok” ma tu zastosowanie? Czy w jakiś jeszcze inny sposób można zinterpretować to proroctwo o tak długim okresie, jak nie przez zasadę „dzień za rok”?


PIĄTEK — 20 listopada

DO DALSZEGO STUDIUM: Przeczytaj w książce E.G. White, Wielki bój, s. 36-38. Gdy porównamy Dan. rozdz. 2 i Dan. rozdz. 7, wówczas wyraźnie widać, jak te rozdziały łączą podobne wydarzenia, rozpatrywane z różnych perspektyw.

Dan. rozdz. 2 Dan. rozdz. 7
Babilon Babilon
Medo-Persja Medo-Persja
Grecja Grecja
Rzym Rzym
Powtórne przyjście Powtórne przyjście

PYTANIA DO DYSKUSJI:


1. Adwentyści lubią cytować teksty Kościoła Rzymskokatolickiego, w których wyraźnie jest podkreślony autorytet Rzymu, który zmienił sobotę na niedzielę. W większości przypadków są to już stare cytaty. Dzisiejszy Rzym usiłuje przedstawić inne spojrzenie na tę kwestię. Najlepszym przykładem tego jest list apostolski papieża Jana Pawła II z 1998 roku, pod nazwą „Dies Domini” (Dzień Pański), w którym przekonuje swą trzodę, by gorliwiej przestrzegała niedzieli. Jest ciekawe, że zamiast znowu chwalić się tym, że Kościół zmienił dzień sobotni na mocy swego autorytetu, co często robiono wcześniej, list ten brzmi w niektórych momentach podobnie do naszych argumentów, używanych w obronie siódmego dnia — soboty. Papież nawet posługuje się historią stworzenia z I Księgi Mojżeszowej, jako jednym z powodów przestrzegania niedzieli jako Dnia Pańskiego, a nawet cytuje I Mojż. 2,2.

2. Jak myślicie, dlaczego Rzym zmienił swoje podejście do zagadnienia Dnia Pańskiego? Jak te zmiany wpływają na nasze rozumienie ostatecznych wydarzeń czasów końca?

PODSUMOWANIE: Bóg pokazał Danielowi bieg historii świata od czasów Babilonu do momentu, jak święci otrzymają królestwo Boże. Po dominacji czterech potężnych państw (Babilon, Medo-Persja, Grecja, Rzym) nastąpiła nowa religijna władza, która będzie panować aż do czasów końca.

 


webmaster | kontakt | mapa strony | copyright © 2002-2014 by maranatha.pl