maranatha.jpg
Start Szkoła Sobotnia Największy cud - Jezus Moc zmartwychwstania Jezusa
Moc zmartwychwstania Jezusa Drukuj Email
piątek, 06 czerwca 2008 07:07

Lekcja 11 — 14 czerwca


MOC ZMARTWYCHWSTANIA JEZUSA

STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: Mat. 27,62-66; Łuk. 24,36-39; Dz. 3,14-16; I Kor. 15,1-58; Filip. 3,7-10.

TEKST PAMIĘCIOWY: „Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków” (Obj. 1,18).



Zbliżała się Wielkanoc. Nauczycielka rozdała uczniom niewielkie pudełka i wysłała je na łono przyrody w okolicach szkoły. Zadaniem dzieci było przynieść coś, co jest symbolem życia. Gdy wróciły, otwierały jedno pudełko po drugim. W pierwszym pudełku był motyl, który wyfrunął i odleciał przez otwarte okno. W drugim pudełku były zielone listki. W trzecim znajdowały się źdźbła trawy. Kolejne pudełko okazało się... puste.
— Ależ to głupie! — zawołało jedno z dzieci. — Ktoś nie wykonał polecenia!
Wtedy odezwał się Filip, chłopiec z zespołem Downa:
— To jest moje pudełko.
— Filip nie wykonał zadania! — odezwało się to samo dziecko.
— Nie, to nieprawda — odparł Filip z dużą pewnością siebie. — Przecież grób był pusty!
Tego dnia Filip zyskał wśród dzieci powszechny szacunek. Wkrótce potem chłopiec zmarł, a podczas jego pogrzebu wszyscy jego koledzy i koleżanki przynieśli puste pudełka, żeby uczcić zmarłego kolegę.
Tak, grób był pusty! W tym pustym grobie znajdujemy wielką nadzieję wszystkich chrześcijan. W tym tygodniu przyjrzymy się nadziei, którą daje nam zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

 
NIEDZIELA — 8 czerwca


Historia zmartwychwstania — cz. I (zob. Mat. 27,62-66)


Niektóre wydarzenia, takie jak inkarnacja, ukrzyżowanie czy powtórne przyjście Chrystusa, miały i będą mieć dla chrześcijaństwa przełomowe znaczenie. Jednak w pewnym sensie zmartwychwstanie Jezusa góruje nad nimi wszystkimi, nawet nad ukrzyżowaniem, którego doniosłość podkreślaliśmy w poprzedniej lekcji. Bez zmartwychwstania wszystko inne nie ma sensu. Gdy mówimy o śmierci Chrystusa, w logiczny sposób poruszamy też kwestię zmartwychwstania. Jest ona jedną z najważniejszych prawd chrześcijaństwa.


Ze wszystkich światowych religii tylko chrześcijaństwo uważa prawdę o zmartwychwstaniu za jedną z najbardziej doniosłych i tylko ono opiera się na wierze w to, że jego Założyciel zmartwychwstał. Wszystkie cztery ewangelie opisują to niezwykłe wydarzenie i to tak bezpośrednio, iż nie sposób w nie wątpić.

Jaki wkład wnoszą poniższe wersety w wiarygodność historii zmartwychwstania Jezusa?
Mat. 27,50-53       Mat. 27,54-56       Mat. 27,57-61 (zob. Mar. 15,42-47)       Mat. 27,62-66       


Wszystkie wydarzenia wzmiankowane w powyższych wersetach miały charakter publiczny. Zważywszy na datę powstania Ewangelii Mateusza (przed 70 r. n.e.), wciąż żyli naoczni świadkowie, mogący te sprawozdania potwierdzić. Także przywódcy religijni z pewnością nie dopuściliby do szerzenia się takich wieści, gdyby były one fałszywe. W końcu chodziło przecież o rozdarcie świątynnej zasłony od góry do dołu (z pewnością nie umknęło to uwadze tych, którzy tamtego dnia usługiwali w świątyni). Także trzęsienie ziemi musiało być odczuwalne w całym regionie. Zmartwychwstanie i pojawienie się wielu zmarłych również wywołało niemałe poruszenie (a ponadto trudno sobie wyobrazić powód, dla którego autor miałby wymyślić coś takiego). Naoczne świadectwo rzymskiego setnika i jego żołnierzy, zapieczętowanie grobu, wystawienie straży itd. — są to konkretne zdarzenia, przedstawione wprost, bez najmniejszych prób wywierania na czytelnika jakiejkolwiek presji.

 
PONIEDZIAŁEK — 9 czerwca


Historia zmartwychwstania — cz. II (zob. Łuk. 24,36-39)


We wczorajszej części lekcji zaczęliśmy wymieniać wersety z ewangelii, opisujące wydarzenia towarzyszące śmierci Jezusa — wydarzenia, które swoją bezpośredniością i naturalnością przekazu uwiarygodniają zmartwychwstanie Chrystusa. Dziś przestudiujemy kilka kolejnych wersetów.

Jakie przesłanie zawierają podane wersety? Jaki wspólny element się w nich pojawia? Zob. Mat. 28,1-20; Mar. 16,1-20; Łuk. 24,10-44.


Choć powyższa lista nie zawiera żadnego fragmentu z Ewangelii Jana, to jednak wszystkie cztery ewangelie przedstawiają zmartwychwstanie Chrystusa w sposób dość szczegółowy.

Dlaczego tak jest? Dlaczego zmartwychwstanie Jezusa ma dla naszej wiary tak doniosłe znaczenie?


„Historyczna wiara Kościoła jest zgodna z nauczaniem apostoła Pawła: »Jeśli Chrystus nie został wzbudzony, daremna jest wiara wasza« (I Kor. 15,17). Wszystkie pozostałe chrześcijańskie zasady wiary są uzależnione od zmartwychwstania Jezusa. Znaczenie inkarnacji Chrystusa jest takie, iż Ten, który urodził się jako Mesjasz, został przez Boga wzbudzony z martwych. Ukrzyżowanie Chrystusa byłoby daremną ofiarą, gdyby On nie zmartwychwstał. Obchodzenie wieczerzy Pańskiej w Kościele nie miałoby sensu, gdyby Jezus nie był obecny duchem pośród wiernych łamiących chleb na Jego pamiątkę” (red. Alan Richardson, Resurrection of Christ, w: A Dictionary of Christian Theology, Philadelphia 1969, s. 290).

W głównym tekście biblijnym dzisiejszej części lekcji widzimy moc zmartwychwstania Jezusa, zarówno w sensie fizycznym, jak i duchowym. On skruszył okowy grobu. Nie zatrzymały Go też rzymskie pieczęcie i straże. Chrystus mówi dzisiaj: „Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków” (Obj. 1,18). Gdybyś miał w dziesięciu słowach powiedzieć, czym jest dla ciebie zmartwychwstanie Jezusa, jak byś to wyraził?

 
WTOREK — 10 czerwca


Zmartwychwstanie Chrystusa nadało siłę Jego ruchowi (zob. Dz. 3,14-16)


W jaki sposób tak niecodzienne wierzenie jak zmartwychwstanie proroka mogłoby się szerzyć w pogańskim imperium rzymskim, gdyby nie miało niezbędnej wiarygodności? Dlaczego grupa składająca się m.in. z rybaków miałaby wymyślić taką historię i szerzyć ją wbrew wszystkiemu? A jeśli ją wymyślili, to dlaczego wierzyli w nią tak usilnie, że aby jej bronić, byli gotowi nie tylko opuścić bliskich i przyjaciół, ale także oddać życie dla Tego, którego głosili jako zmartwychwstałego Chrystusa?
Aresztowanie, proces i egzekucja ich Mistrza sprawiły, że czuli się pokonani. Rozczarowani i zniechęceni, Jego najbliżsi uczniowie zaczęli myśleć o powrocie do dawnego życia (do czego sami się przyznawali). Wiemy, że ci, którzy wcześniej zajmowali się łowieniem ryb, wrócili do tego zajęcia, ale zapewne także Mateusz czy Szymon Zelota zastanawiali się, co dalej robić.
Po kilku tygodniach, gdy nastąpiło wylanie Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy (zob. Dz. 2,1-47), Piotr w swoim inauguracyjnym kazaniu mówił o Jezusie jako żyjącej osobie, zmartwychwstałym i wyniesionym do tronu niebiańskiego Ojca. Ta zdumiewająca deklaracja dotarła do słuchaczy, którzy pod wpływem zrodzonego przekonania zapytali: „Cóż mamy czynić, bracia?” (Dz. 2,37 Biblia Tysiąclecia).
Nauka o zmartwychwstaniu Mesjasza nie była chwilową fanaberią pierwszych chrześcijan, opowiastką wymyśloną na chwilę, dopóki nie znajdzie się coś lepszego, czego można by się uchwycić. Przeciwnie, zmartwychwstanie Chrystusa stało się najważniejszym elementem zwiastowania apostołów, którzy wielokrotnie wracali do tego tematu w swoich kazaniach.

Przeczytaj Dz. 3,11-16; 4,8-12; 7,54-56; 17,29-31. Do czego stale nawiązywali apostołowie? Dlaczego to czynili?


„Dla pierwszych chrześcijan głoszenie zmartwychwstania oznaczało, że Jezus został uznany jako Mesjasz, Syn Boży. (...) Od tego momentu rozpoczęło się Jego mesjańskie panowanie, gdy (...) zapoczątkował i zainaugurował erę chwały” (Interpreter’s Dictionary of the Bible, t. R-Z, s. 44).

Pisząc do Filipian, Paweł mówił o pragnieniu poznania i doznania „mocy zmartwychwstania jego” (Filip. 3,10). Co miał na myśli? W jaki sposób dzisiaj możemy doświadczyć mocy Jego zmartwychwstania w naszym życiu? Zob. Jan 3,3; Rzym. 6,1-12.

 
ŚRODA — 11 czerwca


Zmartwychwstanie Jezusa nadało autorytet chrześcijańskiemu  świadectwu (zob. Filip. 3,7-10)


W działalności apostołów dostrzegamy przejawiającą się moc zmartwychwstania. Słowa Piotra do kalekiego żebraka są mocno związane ze zmartwychwstałym Zbawicielem: „W imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, chodź!” (Dz. 3,6). Gdy ludzie zdumiewali się i byli poruszeni cudem, który ujrzeli, Piotr przypomniał im o męce i śmierci Jezusa (zob. Dz. 3,13-14), a następnie zaczął kierować ich uwagę na dobrą nowinę, co od początku było jego celem: „Zabiliście Sprawcę życia, którego Bóg wzbudził z martwych” (Dz. 3,15). Według apostoła, to przez moc zmartwychwstania Chrystusa ów kaleki człowiek otrzymał siłę, by chodzić. „Przez wiarę w imię jego wzmocniło jego imię tego, którego widzicie i znacie, wiara zaś przez niego wzbudzona dała mu zupełne zdrowie” (Dz. 3,16).
Pomimo tak widowiskowego cudu Piotr został aresztowany i zaprowadzony na przesłuchanie, podczas którego zapytano go: „Jaką mocą albo w czyim imieniu to uczyniliście?” (Dz. 4,7). Apostoł odpowiedział na to pytanie, zaczynając od tego, co miało stać się ulubionym tematem jego wystąpień — zmartwychwstania Jezusa: „Stało się to w imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, którego wy ukrzyżowaliście, którego Bóg wzbudził z martwych; dzięki niemu ten oto stoi zdrów przed wami” (Dz. 4,10).
Przy trzech kolejnych okazjach Piotr z niezmienną precyzją kierował uwagę słuchaczy na zmartwychwstanie Jezusa jako źródło mocy swego świadectwa wiary. Dla niego i innych apostołów głoszenie Chrystusa było jednoznaczne ze zwiastowaniem Jego zmartwychwstania (zob. Dz. 5,40-42).
„Przekonanie, że Jezus żyje, zmieniło kilkunastu niepocieszonych naśladowców zamordowanego i zdyskredytowanego przywódcy w najbardziej dynamiczną grupę w dziejach świata. Czytamy, że na nich i pozostałych uczniach spoczęły języki ognia. Ci prości ludzie, którzy wcześniej nie potrafili się dobrze wysłowić, teraz błyszczeli elokwencją. Spowodowali eksplozję w grecko-rzymskim świecie, głosząc naukę, którą nazywamy ewangelią, dobrą nowiną. Zaczęli od sali na piętrze w Jerozolimie i roznieśli przesłanie z takim zapałem, że już podczas trwania jednego pokolenia zapuściło ono korzenie w każdym większym mieście imperium” (Huston Smith, The Illustrated World’s Religions, Nowy Jork 1986, s. 215).

W 15. rozdziale I Listu do Koryntian przeczytaj wielki wywód apostoła Pawła na temat zmartwychwstania. Jak ważna jest prawda o zmartwychwstaniu dla chrześcijańskiej wiary? Jak wiele od tej prawdy zależy? Która część tego wywodu jest dla ciebie największym pocieszeniem w świetle utraty bliskich?

 
CZWARTEK — 12 czerwca


Zmartwychwstanie Chrystusa gwarancją naszego zmartwychwstania (zob. I Kor. 15,20)


Chociaż Nowy Testament mówi o zmartwychwstaniu Jezusa tak dobitnie i jednoznacznie, jak to tylko możliwe, niektórzy liberalni teolodzy, uwikłani w sidła rzekomo naukowej, racjonalistycznej interpretacji świata, usiłują dowodzić, iż zmartwychwstanie nie było rzeczywistym wydarzeniem. Twierdzą, że należy je pojmować raczej jako mit, metaforę nowego życia, które możemy mieć tu i teraz, gdy jako wspólnota przyjmujemy nauki moralne Chrystusa.
Jakkolwiek miło i logicznie mogą brzmieć takie twierdzenia, są one oparte wyłącznie na ludzkich domniemaniach, a nie na nauczaniu Biblii, która w sposób niezaprzeczalny i niepozostawiający wątpliwości świadczy o rzeczywistości zmartwychwstania Jezusa.
Jeśli poważnie traktujemy Słowo Boże, nie możemy uznać zmartwychwstania jedynie za metaforę, jako że Biblia każe wierzyć w dosłowne, fizyczne zmartwychwstanie Chrystusa. A gdy raz na zawsze uwierzymy w Jego zmartwychwstanie, stanie się ono dla nas źródłem niezachwianej nadziei w obliczu śmierci. Bez względu na to, co spotka nas w tym życiu, możemy mieć nadzieję, że jak Jezus powstał z martwych, tak i my zostaniemy wzbudzeni z martwych. Obietnica zmartwychwstania pozwala nam zachować właściwe spojrzenie na rzeczywistość naszego życia teraz i w przyszłości.

Przeczytaj podane niżej wersety. W jaki sposób ukazują one nadzieję zmartwychwstania?
Jan 5,25-29      Jan 11,23-26       I Kor. 15,51-58       Obj. 1,18       

Zmartwychwstanie Jezusa pozwala ustalić trzy pewniki: 1. Nasze przeznaczenie jest zabezpieczone przez Chrystusa (zob. I Piotra 1,3-5). 2. Śmierć jest pokonanym wrogiem (zob. I Kor. 15,20-22). 3. Dana nam została moc, abyśmy mogli dzielić się tą wspaniałą nowiną z bliźnimi (zob. Jan 14,12; Dz. 1,8).

W jaki sposób nadzieja i obietnica naszego zmartwychwstania powinna pomagać nam patrzeć na nasze doczesne życie i wszystko, co nas w nim spotyka, z właściwej perspektywy? Wyobraź sobie, jakie byłoby twoje życie, gdyby nie ta nadzieja.

 
PIĄTEK — 13 czerwca

DO DALSZEGO STUDIUM:

„Chrystus nad otwartym grobowcem Józefa oznajmił w pełni swej chwały: Jam jest zmartwychwstanie i życie. Te słowa mógł wyrzec jedynie Bóg. Wszystkie istoty stworzone przez Boga żyją z Jego woli i mocy, ponieważ zostały ukształtowane jako odbiorcy strumienia życia płynącego od Niego. Poczynając od najwyższego serafina, a kończąc na najskromniejszej żyjącej istocie, wszyscy czerpią z tego samego Źródła Życia. Jedynie Ten, który tworzy jedność z Bogiem, może powiedzieć: Mam moc oddać życie i mam moc znowu je odzyskać. W swej boskości Chrystus miał moc złamać kajdany śmierci. (...) Podczas swej działalności na ziemi Chrystus wskrzeszał zmarłych. Wskrzesił syna wdowy z Nain, córkę przywódcy żydowskiego oraz Łazarza, lecz wskrzeszeni nie uzyskali w ten sposób nieśmiertelności. Po przywróceniu do życia nadal podlegali prawu śmierci, lecz ci, którzy zmartwychwstali wraz z Jezusem, uzyskali żywot wieczny. Wstąpili z Nim do nieba, ponieważ dane im było skorzystać z efektów zwycięstwa nad śmiercią i grobem. Ci — rzekł Chrystus — nie są już więźniami szatana, gdyż odkupiłem ich i wyprowadziłem z grobów jako pierwsze owoce Mej władzy, aby byli tam, gdzie Ja jestem i nigdy już więcej nie zaznali smutku ani śmierci” (Ellen G. White, Życie Jezusa, wyd. XII, s. 564-565).

PYTANIA DO DYSKUSJI


1.     Przeczytaj ponownie 15. rozdział I Listu do Koryntian — najważniejszy nowotestamentowy wywód w obronie prawdy o zmartwychwstaniu. Prześledź argumenty Pawła na rzecz tej podstawowej chrześcijańskiej nauki wiary. Dlaczego wywód ten miałby dla ciebie niewielki sens, gdybyś wierzył, że sprawiedliwi zmarli natychmiast po śmierci idą do nieba? W jaki sposób biblijny pogląd na temat stanu umarłych znajduje w tym fragmencie Pisma Świętego doskonałe potwierdzenie? Biorąc pod uwagę prawdę o stanie umarłych, zastanów się, dlaczego obietnica zmartwychwstania nabiera tak szczególnej wymowy?


2.     Czy żyłbyś inaczej, gdybyś był pewny, że śmierć jest końcem wszystkiego, a jedynym życiem, jakie możemy mieć, jest to, które mamy teraz? Przemyśl to pytanie i podziel się odpowiedzią z innymi uczestnikami lekcji.


3.     Zanotuj wszystkie znane ci teksty biblijne potwierdzające prawdę o zmartwychwstaniu Jezusa. Przedstaw swoją listę w klasie. Jak przekonujący jest ten zbiór dowodów? W jaki sposób możesz wykorzystać te wersety do udzielania lekcji biblijnych na temat zmartwychwstania?

 


webmaster | kontakt | mapa strony | copyright © 2002-2014 by maranatha.pl