|
01/12/2007 18:25 |
Stosunek do innych Kościołów chrześcijańskich i organizacji religijnych
Aby uniknąć nieporozumień i waśni w naszych kontaktach z innymi Kościołami chrześcijańskimi i organizacjami religijnymi, kierujemy się następującymi zasadami:
- Uznajemy czynniki wywyższające Chrystusa przed ludźmi za część Bożego planu ewangelizacji świata i darzymy głębokim szacunkiem chrześcijan i chrześcijanki, którzy należą do innych wspólnot i angażują się w zdobywanie dusz dla Chrystusa.
- Gdy w naszej działalności misyjnej mamy do czynienia z innymi towarzystwami misyjnymi i organizacjami religijnymi, powinien nas cechować zawsze duch chrześcijańskiej uprzejmości, życzliwości i uczciwości.
- Uznajemy, że prawdziwa religia oparta jest na sumieniu i przekonaniu. Dlatego też naszym celem jest zawsze to, by żadne osobiste, nacechowane egoizmem interesy albo doczesne korzyści nie były powodem przyłączania się ludzi do naszej wspólnoty i aby nic, prócz prawdziwej więzi z Chrystusem, nie wiązało sumień i przekonań naszych wyznawców. Jeśli zmiana przekonań nie pozwala wyznawcy pozostawać nadal w harmonii z wiarą i praktykami adwentystów dnia siódmego, uznajemy, że taki wyznawca ma nie tylko prawo, ale i obowiązek zmienić religijną przynależność zgodnie z jego wierzeniami. Oczekujemy jednocześnie, że inne organizacje religijne będą kierować się tym samym duchem wolności religijnej.
- Przed przyjęciem do Kościoła wyznawców innych organizacji religijnych należy upewnić się, że kandydaci chcą zmienić swą przynależność religijną w wyniku zmiany przekonań i przez wzgląd na ich osobisty związek z Bogiem.
- Osoba pozbawiona członkostwa w innej organizacji religijnej z powodu jasno dowiedzionego sprzeniewierzenia się chrześcijańskim standardom moralnym nie może być przyjęta w szeregi wyznawców Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, zanim w jej życiu nie będzie wyraźnego dowodu nawrócenia i reformy.
- Kościół Adwentystów Dnia Siódmego nie może ograniczyć swej misji do wydzielonego obszaru geograficznego, a to z powodu szczególnego zrozumienia powierzonego mu ewangelicznego zlecenia. Dzięki działaniu opatrzności Bożej w historycznym rozwoju dzieła Bożego na ziemi powstawały co jakiś czas denominacje i ruchy religijne mające położyć nacisk na różne aspekty prawdy ewangelii. U podstaw i początków powstania ruchu adwentystycznego legło szczególne podkreślenie dobrej nowiny o powtórnym przyjściu Chrystusa, jako mającym nieodwołalnie nastąpić wydarzeniu, skłaniającym do głoszenia biblijnych prawd stanowiących specyficzne poselstwo przygotowania opisane w biblijnym proroctwie, a zwłaszcza w Obj. 14,6-14. To polecenie głoszenia ewangelii wiecznej „wszystkim narodom i plemionom, i językom, i ludom” oznacza przedstawienie jej wszystkim ludziom na całym świecie. Jakiekolwiek ograniczenie świadczenia do wybranego terenu stanowiłyby więc przeciwstawienie się ewangelicznemu zleceniu. Kościół Adwentystów Dnia Siódmego uznaje przy tym prawo innych religijnych organizacji do działania bez geograficznych ograniczeń.
|
|
Ostatnio uaktualnione ( 01/12/2007 21:45 )
|
Stanowiska 
